در پایان دهه 1880 و در طول دهه 1890، تالستوی بر روی یکی دیگر از آثار پر ارج خودکار وصل میکرد- رمان رستاخیز، در این اثر دیگر خبری از بهشت خانوادگی، که اصل نظام دهنده آثار طولانی او بود، نیست. اکنون توجه او بر جامعه ی متمرکز شده است که از بالا تا پایین در حال از هم پاشیدن است. صحنه هایی که تالستوی نگاه تازه گسترده اش را متوجه آنها میکند. این بار روستاهای ویرانه، دادگاه ها بیدادگر، زندان ها، و جاده تبعید به سیبری هستند.
0 نظر