کتاب صدایی در شب سرد سوهانک: برخی رهایم کردند تا یاد بگیرم قاعده زندگی را ... اما برخی ماندند با همه تلخی های من...کج خلقی های من... و رفتارهای کودکانه ام .... تا نشانم دهند امید به فردا را ... و فهمیدن این که گاه به دست آوردن چیزی ... ارزش واقعی ندارد به جز عشق! ... دیگر فهمیده ام که سرگذشت تمام ما ... شبیه قصه های کودکانه است ... با همان آدم های خوب و بدی که پشت یک نقاب ... ذات خود را پنهان کرده اند.
0 نظر