کتاب از مولوی تا ته تهران/ بار اضافه ای به زمین ات گذاشتند ... جاپای شک به راه یقین ات گذاشته اند ... تو پله ی صعود قدم هایشان شدی ... رفتند و آن چنان و ... چنین ات گذاشته اند ... یک چشم خیس هرشبه، یک عمر خاطره ... آری بگو چه ها به جز این ات گذاشتند؟
0 نظر