کتاب تا انتهای سکوت: روبه روی آینه می نشینم، چشم در چشم رو به روی خودم، برابر زندگی و با بازخوانی آنچه در آن سو می بینم مرور می کنم خود را، عمر گذرا را بر تک تک شیارهای بر جا مانده در چهره ام! و می گویم: آی زندگی! اگر چه تو سخت و دشواری اما من از تو سخت تر و استوارترم.
0 نظر